رودِ تنهاییِ من !

۱۹ شهریور ۱۳۹۶

رودِ تنهاییِ من  تا ابدیت  جاری است

رودِ تنهاییِ من ماضیِ استمراری است

 

زندگی مثل همین قصّه ی تنهایی من

اختیاری است که در ذاتِ خودش اِجباری است

 

دل که دل نیست، بلوری ست که از فرطِ غبار

مثل یک ظرفِ عتیقه تَهِ یک انباری است!

 

موشها ذهنِ مرا، روحِ مرا می کاوند!

چند وقتی ست میانِ تنِ من حفّاری است

 

درّه ها حاصلِ زخمی ست که از تنهایی

بر تنِ کوه فرود آمده، زخمش کاری است

 

گاه گِردِ سرِمن کُلّ ِ جهان می گردد

قصّه ی مبهمِ دیوانگی ام اَدواری است

 

غیر تنهایی بی واژه و گسترده ی من

هر چه در چشمِ جهان هست همه تکراری است…

****

گاه گاهی دلِ خود را به دلِ من بِسپار!

رودِ تنهاییِ من  تا ابدیت  جاری است…..

یدالله گودرزی (شهاب)

🌟 چگونه یک داستانک بنویسیم 🌟

۱۱ شهریور ۱۳۹۶

یکی از پیشنهادها برای تمرین نویسندگی، ذوق آزمایی و هنر آفرینی در زمینه داستان نویسی است.داستان  و داستانک از کهن ترین و جذاب ترین قالب های هنری است که در ایران هم سابقه ای در حد پیدایش زبان دارد. به موضوع ، طرح و درونمایه داستانک فکر کنید، داستانک شما حداکثر از هزار وپانصد کلمه بیشتر نباشد، دیگر بسته به هنر و سلیقه و قلم شماست که چه می نویسید و می آفرینید.

با این حال چند توصیه کوتاه برای شما می نویسم که امیدوارم شما را در نگاشتن داستانک اتان یاری دهد.

۱-  به موضوع و درونمایه داستانتان فکر کنید و طرح کلی آن را در ذهنتان شکل دهید.

۲-  شخصیت های محدود داشته باشید .در داستانک نمی توان شخصیت های زیادی وارد کرد ،چون قرار بر کوتاهی است و باید داستان را در حدود هزار کلمه تمام کرد.

۳-  ایجاز را رعایت کنید . زمانه ی ما ، زمانه سرعت است.باید حداکثر استفاده را از کوتاهی و ایجاز کرد، هر چقدر کوتاهتر و پر معنی تر بنویسیم مخاطب بهتری خواهیم داشت و التذاذ هنری مخاطب بیشتر خواهد بود.

۴-  سعی کنید مخاطب را غافلگیر کنید . داستانک  مجال خوبی است تا با زاویه دید ،انتخاب خوب و پایان بندی شگفت،  مخاطب را حیرتزده کنید و تامل و شگفتی او را بر انگیزید، شعر کوتاه ،فیلم کوتاه و داستان کوتاه و….در این زمینه با هم مشترکند ،اصل غافلگیری در آنها می تواند به جذاب ترین بخش ماجرا تبدیل شود.

۵-  نام داستانک ، سعی کنید از خلاقیت خودتان برای انتخاب نام داستانک استفاده کنید.نام آن نباید ماجرایی را که می خواهید توضیح دهید ،لو بدهد.ابهام در نام داستانک هم جذاب است ،انتخاب نام هوشمندانه می تواند مخاطب را به هدف شما یعنی خواندن داستان تا آخر ، ترغیب کند.

خب حالا قلم را بردارید و بعد از اندیشیدن به طرح داستانک ، شروع به نوشتن کنید.اگر طولانی هم نوشتید ایرادی ندارد ،بعدا می توانید آن را کوتاه کرده یا باز نویسی کنید.

نویسا باشید✍

یدالله گودرزی (شهاب)

ایسنا:

http://www.isna.ir/news/96060805075/%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DA%A9-%D8%A8%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C%D9%85

وتسنیم:

https://www.tasnimnews.com/fa/news/1396/06/08/1506468/%D9%BE%D9%86%D8%AC-%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D9%81%D9%82%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%88%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%86

اول شهریور

۱ شهریور ۱۳۹۶

 

ای هوای تو پُر از گرمیِ شهریورِ من !

شانه ی برفیِ تو داغتر از آذرِ من

 

تا به خلوتگه خورشیدیِ تو سربکشد

پیچکِ پای تو شد ساقه ی نیلوفرِ من

 

دم به دم شعله دمیدی تو و روشن کردی

آتشی را که نفس می کشد از بستر من

 

سایه ی دست تو در بارشِ تنهایی ها   

مثل یک تکـّه ی ابراست به روی سر من

 

مهر و آبان و دی و بهمن و اسفند تویی

همه ی سال شدی فصلِ بهارآورِ من

 

قصدِ میلادِ من اندیشه ی دیدارِ تو بود

روزِ دیدارِ تو شد اوّلِ شهریورِ من !

 

یدالله گودرزی (شهاب)

(اول شهریورتولد شاعر)

محرمانه ها

۱۱ تیر ۱۳۹۶

 

تا بر لبِ تو زمزمه ی عاشقانه هاست

با من هوای غرق شدن در ترانه هاست

 

عاشق شدن چه حال غریبی ست،خوبِ من!

لرزیدنِ نگاه و دل و دست و شانه هاست!

 

بایک نگاهِ ساده دل از دست می دهم

دنیا همین معاشقه ی دام ودانه هاست !

 

باران دوباره برتنِ من بوسه می زَنَد

وقتی که چشمهای تو غرقِ نشانه هاست

 

تکرار ویاس، نقطه ِ پایانِ زندگی است

دنیا فضای تجربه ی نوبرانه هاست

 

دیگر برادرانه به چاهش میفکنید

یوسف، اسیرِ چاه زَنَخدانِ چانه هاست

 

اینجا غریبه نیست ، برایم سُخن بگو!

هنگامِ فاش کردنِ آن محرمانه هاست…!

 

یدالله گودرزی (شهاب)

نوسال و نوروزتان مبارک !

۵ فروردین ۱۳۹۶

یدالله گودرزی

من عاشق یار تازه ای خواهم شد
دربند قرار تازه ای خواهم شد
این کهنگی مرا به پاییز ببخش !
من با تو بهار تازه ای خواهم شد
یدالله گودرزی (شهاب)

دوباره یک جهان گلبوسه دارد
لب هر پنجره گل می گذارد
زمین را حال خوبی دست داده
بهاران باز دارد می بهارد!

یدالله گودرزی (شهاب)

 

سال مار و موش
سال گوسفند و گاو
سال ارنب و خروس
سال خوک!
سال ببر یا پلنگ
سال گربه و نهنگ 
راستی !
سال « آدمی » کجاست..؟!
 
یدالله گودرزی

جشن رویش

۸ اسفند ۱۳۹۵

درختان شعر مجسمند،اسفند ماه  در سراسر ایران شعر بکاریم.

 

شهاب گودرزی

داره کم کم زمین می میره از درد
داره می پوسه بی باغ و پرنده
گیاه و ماهی و ساحل تلف شد
کسی نیست زخم دریا رو ببنده!

صدای سرفه های خشک جنگل
صدای خواهش یک جرعه آبه
یکی نیس بین آدمها بفهمه
ته این راه بی حاصل سرابه

نفس می گیره باید یاوری کرد
باید دوری کنیم از دود و افیون
باید هر جا درخت و گل بکاریم
نگهبانی کنیم از باد و بارون

باید زودتر هوای جنگلو داشت
باید دست درختارو بگیریم
با جشن رویش سبز درختا
جلوی مرگ دنیارو بگیریم

ما دردای زمین رو بر می داریم
ما دست هر درختو می فشاریم
با شال رنگی رنگین کمونا
رو زخمای زمین مرهم می ذاریم..

*یدالله گودرزی (شهاب)

” سعادت آباد “

۱ اسفند ۱۳۹۵

از میدان کاج
تا چهارراه سرو را پوشانده است
برف بر چشم انداز نگاه من می بارد
تا برج میلاد
که از همه ی سروها و کاجها قدبلندتر است
و مثل یک آدم بلاتکلیف
در سرمای این همه برف
یخ زده است!
دربند، شانه هایش را می تکاند
و برف قل می خورد
و از میدان بهمن می گذرد
تا بهشت زهرا
که به سپیدی می زند….

پارویت را بردار
که زیر این همه برف
رویاهای بسیاری مدفون شده است

#شهاب_گودرزی

خبر ، تلاقی ِ سنگینِ پُتک و آینه بود

۱۸ بهمن ۱۳۹۵

برای دوستِ دیرین ، جاودانیاد حسن جوهرچی که ساده تراز رویا پرکشید ،به پاس سالهای همکاری وهمراهی…

شبیهِ نرمیِ یک ابر، مهربان بودی

همیشه خنده به لب بودی و جوان بودی

صداقتِ هنر از جوهرِ تو پیدا بود

و عشق کارِ تو بود و تو کاردان بودی

میانِ چشمه ی مهتاب می درخشیدی

شبیهِ آینه بینِ ستارگان بودی

حریمِ امنیت و عشق ،” در پناهِ تو ” بود

میانِ زندگی خویش ، قهرمان بودی

اگر چه قصه ی تو عاشقانه شد آغاز

تو انتهای غم انگیزِ داستان بودی

خبر ، تلاقی ِ سنگینِ پُتک و آینه بود

تو چون شکفتنِ یک بُغضِ ناگهان بودی

حدیثِ رفتنِ تو ساده تر ز رویا بود

به روی ِ هودَجِ بالِ پرندگان بودی…..>

یدالله گودرزی (شهاب)

مثل پلاسکو!

۳۰ دی ۱۳۹۵

شهاب گودرزی

 

به روی شانه ی غربت فرو ریخت

شبیه برجی از وحشت ، فرو ریخت

دلم مثل « پلاسکو» شعله ور شد

میان بهت یک ملت فرو ریخت !!

#شهاب_گودرزی/۳۰دی۹۵

زمانه شعله ور می شـد،زمیـن و آسمان می سوخت
شب از تنهایی خود ،کهکشان در کهکشان می سوخت

چنان در معـرض دریای آتش ، عاشـقان بودنند
که از هُرم نگاه عشق، مغز استخوان می سوخت

چنان می سـوختم در خـود که در آن بـرزخ وحشی
عرق می ریخت روح من ، زبانم در دهان می سوخت

در آن شب، گیسوان آتش از عمق سیاهی ها
رها می گشت در باد و تمام گیسوان می سوخت

چه شب ها شانه هایـت، تکیه گاه غـربت مـن بود
میان شعله ها،آن شانه های مهربان می سوخت

عطـش بود و غریبـی بود و آتش در میان می ریخت
تمام من، تمام من در آن شب بی امان می سوخت

#شهاب_گودرزی

از شعر بلند : “عشقی بی نظیر برای زنی استثنایی”

۲۵ دی ۱۳۹۵

بیشترین چیزی که در عشق تو آزارم می دهد
این است که چرا نمی توانم بیشتر دوستت بدارم
وبیشترین چیزی که درباره حواس پنجگانه عذابم می دهد
این است که چرا آنها فقط پنج تا هستند نه بیشتر؟!
زنی بی نظیر چون تو
به حواس بسیار و استثنایی نیاز دارد
به عشق های استثنائی
و اشکهای استثنایی…

بیشترین چیزی که درباره« زبان» آزارم می دهد
این است که برای گفتن از تو، ناقص است
و «نویسندگی »هم نمی تواند تورا بنویسد!
تو زنی دشوار و آسمانفرسا هستی
و واژه های من چون اسبهای خسته
له له می زنند
و عبارات من برای تصویر شعاع تو کافی نیست

مشکل از تو نیست!
مشکل از حروف الفباست
که تنها بیست و هشت حرف دارد
و ازاین رو برای بیان گستره ی زنانگی تو
ناتوان است!

بیشترین چیزی که درباره گذشته ام باتو آزارم می دهد
این است که باتوبه روش بیدپای فیلسوف برخورد کردم
نه به شیوه ی رامبو، زوربا، ون گوگ و دیک الجن و دیگر جنونمندان
با تو مثل استاد دانشگاهی برخورد کردم
که می ترسد دانشجوی زیبایش را دوست بدارد
مبادا جایگاهش مخدوش شود!
برای همین عذرخواهی می کنم از تو
برای همه ی شعرهای صوفیانه ای که به گوشت خواندم
روزهایی که تر وتازه پیشم می آمدی
و مثل جوانه گندم و ماهی بودی
از تو به نیابت از ابن فارض، مولانای رومی و ابن عربی پوزش می خواهم…

اعتراف می کنم تو زنی استثنایی بودی
و نادانی من نیز
استثنایی بود!!

*نزار قبانی
*ترجمه : یدالله گودرزی (شهاب)